Μενού
Πράσινο Τσάι

Το πολύ γνωστό μας πράσινο τσάι είναι ουσιαστικά το εκχύλισμα των φύλλων του βοτάνου Camellia sinensis. Η προέλευσή του είναι από την Κίνα, όπου και σε μια πρόσφατη πολύ μεγάλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε συμπέραναν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού μπορεί να προστατέψει τον ανθρώπινο οργανισμό απ’ το να αναπτύξει διαβήτη Τύπου 2. Ιδιαίτερα τέτοιες προστατευτικές ιδιότητες του πράσινου τσαγιού βρέθηκαν σε όσους κατανάλωναν 16-30 φλιτζάνια τσαγιού εβδομαδιαίως (Huang H, PLoS One. 2013 Nov).

Τα βιολογικά ενεργά μόρια που απαντώνται στο πράσινο τσάι ονομάζονται κατεχίνες και το πιο δραστικό από αυτά είναι η επιγαλλοκατεχίνη EGCG η οποία πιστεύεται ότι μιμείται κατά κάποιο τρόπο στη δράση της την ινσουλίνη (Anton S, Cell Signal. 2007 Feb).

Σε ελεγχόμενες με placebo μελέτες σε διαβητικούς Τύπου 2 ασθενείς οι οποίοι δεν λάμβαναν ινσουλίνη χορηγήθηκε πράσινο τσάι πλούσιο σε κατεχίνες (>580mg) για 3 μήνες. Στη 12η εβδομάδα της μελέτης παρατηρήθηκε ότι η περιφέρεια της μέσης των ασθενών που έπιναν πράσινο τσάι είχε μειωθεί σε σχέση με αυτούς που δεν ακολουθούσαν τη θεραπεία. Επιπλέον τα επίπεδα της αντιπονεκτίνης, μίας ορμόνης που παράγεται από τα λιποκύτταρα του σώματος και έχει αντιδιαβητική δράση, αυξήθηκε σημαντικά μόνο σε όσους έπιναν πράσινο τσάι πλούσιο σε κατεχίνες (Nagao T Obesity, Silver Spring, 2009 Feb). Παραπλήσια ήταν τα αποτελέσματα μιας ακόμη κλινικής έρευνας όπου η περιφέρεια της μέσης μειώθηκε πάλι σε ασθενείς που έλαβαν συνεχόμενα 1.500 mg εκχύλισμα πράσινου τσαγιού χωρίς καφεΐνη για 16 εβδομάδες. Σε αυτούς τους ασθενείς το πράσινο τσάι φαίνεται να βοήθησε στη διαχείριση του σακχάρου μιας και παρατηρήθηκαν και μικρές μειώσεις της γλυκοζυλιωμένης αιμογλουβίνης (Hsu CH, Altern Med Rev. 2011 Jun). Τέτοιες μειώσεις στην γλυκοζυλιωμένη αιμογλοβίνη παρατηρήθηκαν και σε άλλες κλινικές έρευνες αυτή τη φορά σε προ διαβητικούς εθελοντές οι οποίοι κατανάλωναν εκχύλισμα πράσινου τσαγιού πλούσιο σε κατεχίνες (456mg) καθημερινά για 2 μήνες (Fukino Y, Eur J Clin Nutr. 2008).

Αν και μειώσεις στην περιφέρεια της μέσης που συσχετίζονται και με κάποια μείωση στο βάρος είναι το πιο σύνηθες ευεργετικό αποτέλεσμα της κατανάλωσης πράσινου τσαγιού, χωρίς καφεΐνη, ακόμη και σε υπερήλικες ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο (Vieira Senger AE, J Nutr Health Aging. 2012) η ελαφρά μείωση της υψηλής πίεσης του αίματος που παρατηρήθηκε είναι άλλο ένα πλεονέκτημα που μπορεί να ωφελήσει τον διαβητικό και μη πληθυσμό.

Όταν λοιπόν ελαφρώς υπερτασικοί ασθενείς έπιναν 3 ποτήρια πράσινου τσαγιού καθημερινά για 4 εβδομάδες τόσο η συστολική όσο και η διαστολική πίεση του αίματός τους μειώθηκε αισθητά (MozaffariKhosravi H, J Diet Suppl. 2013 Jun.). Σχεδόν πανομοιότυπα ήταν και τα αποτελέσματα (μείωση της αρτηριακής πίεσης) σε προ διαβητικούς άνδρες και γυναίκες που κατανάλωσαν 3 φλιτζάνια πράσινου τσαγιού καθημερινά για 14 εβδομάδες. Πολύ ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι σε αυτή τη μελέτη το πράσινο τσάι κατόρθωσε να μειώσει τα επίπεδα ενζύμων (αμινοτρανσφεράσες) του συκωτιού στον γυναικείο πληθυσμό (Toolsee NA, Biomed Res Int. 2013).

Μοιραστείτε το!
About the Author : admin