Μενού

Η βιταμίνη C (Ασκορβικό Οξύ) είναι ένα ισχυρό υδατοδιαλυτό αντιοξειδωτικό, η οποία στερεοχημικά μοιάζει με υδατάνθρακα. Το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να παράξει τη βιταμίνη αυτή και άρα η λήψη της από τη διατροφή (κυρίως φρούτα και λαχανικά) κρίνεται απολύτως απαραίτητη.

Είναι γενικά γνωστό ότι το οξειδωτικό στρες επηρεάζει αρνητικά το μεταβολισμό της γλυκόζης , μπορεί να αυξήσει την αντίσταση στην ινσουλίνη και τελικά να οδηγήσει στον διαβήτη τύπου 2 . Έτσι λοιπόν η λήψη αντιοξειδωτικών ουσιών με σκοπό να μετριάσουν τις αρνητικές επιπτώσεις του οξειδωτικού στρες στον ανθρώπινο οργανισμό κρίνεται σαν μια ενδιαφέρουσα θεραπευτική προσέγγιση.

Μια πρόσφατη επιστημονική επιθεώρηση εξέτασε 5 μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές έρευνες, καθώς και πληθώρα άρθρων και επιστημονικών παρατηρήσεων από τη διεθνή βιβλιογραφία βάσεων δεδομένων όπως τις Google Scholar, PubMed, Scopus, IranMedex, and Magiran Web Database, σχετικά με την επίδραση του Ασκορβικού Οξέος σε τύπου 2 διαβητικούς ασθενείς. Οι ερευνητές αξιολογώντας τα αποτελέσματα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η λήψη Ασκορβικού Οξέος μπορεί να μειώσει τη Γλυκόζη Νηστείας των διαβητικών ασθενών (μέση μείωση κατά -20.59 mg/dl) σε σχέση με ασθενείς που δεν λάμβαναν βιταμίνη C στις κλινικές έρευνες. Αν και δεν καταγράφηκαν άλλες αξιόλογες μεταβολές (π.χ. της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c), η εν λόγω επιστημονική επιθεώρηση  υποστηρίζει τη θετική επίδραση που έχει η λήψη συμπληρωματικής βιταμίνης C στην ελάττωση της γλυκόζης νηστείας διαβητικών ασθενών ,τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα (Tabatabaei-Malazy O ,J Pharm Pharm Sci.,2014).

Πιθανός Μηχανισμός Δράσης της Βιταμίνης C
Η δραστική μορφή της Βιταμίνης C που μπορεί να μεταφέρεται  εντός των κυτταρικών μεμβρανών ονομάζεται Δεϋδρο-Ασκορβικό Οξύ (DHA) . Στην περίπτωση των διαβητικών ασθενών ίσως εξαιτίας της υπεργλυκαιμίας το ασκορβικό οξύ δεν εισέρχεται με ευκολία εντός των κυττάρων (Stankova L , Metabolism. 1984;33). Έχει παρατηρηθεί ότι η γλυκόζη εμφανώς παρεμποδίζει την απορρόφηση του Δεϋδρο-Ασκορβικόυ Οξέος από τα ερυθροκύτταρα. Έτσι κατά πάσα πιθανότητα η υπεργλυκαιμία οδηγεί σε ανεπάρκεια του DHA στο εσωτερικό των κυττάρων (Mann GV,. Ann N Y Acad Sci. 1975)

Η Γλυκόζη μεταφέρεται διαμέσου των κυτταρικών μεμβρανών αφού πρώτα προσκολληθεί σε ειδικούς μεταφορείς (GLUT, glucose transporter). Το Δεϋδρο-Ασκορβικό Οξύ μοιράζεται τους ίδιους μεταφορείς (GLUT1, GLUT3) με τη γλυκόζη με αποτέλεσμα όταν υπάρχει περίσσεια της γλυκόζης στο αίμα (όπως και συμβαίνει στον σακχαρώδη διαβήτη), το ασκορβικό όξυ να μη βρίσκει εύκολα ελεύθερους μεταφορείς για να απορροφηθεί στο εσωτερικό των κυττάρων.

Επίσης η ινσουλίνη έχει βρεθεί να αυξάνει την απορρόφηση του ασκορβικού οξέος οπότε οποιαδήποτε ουσία, όπως η γλυκόζη ιδιαίτερα όταν βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις, παρεμποδίζει τον εν λόγω μηχανισμό, μπορεί να προκαλέσει, δρώντας ανταγωνιστικά ως προς την απορρόφηση, ανεπάρκεια του ασκορβικού οξέος εντός των κυττάρων (Anthony J ,Life Sciences Volume 29,July 1981).

Ίσως λοιπόν η λήψη επιπλέον βιταμίνης C από τη διατροφή ή συμπληρωματικά να μπορεί να διορθώσει τα ανωτέρω προβλήματα.

Βιταμίνη C  στην Πρόληψη των Επιπτώσεων του Μεταβολικού Συνδρόμου
Το μεταβολικό σύνδρομο πολύ συχνά προκαλεί σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία όπως η αρτηριοσκλήρωση και η υπέρταση. Μέρος της επιστημονικής κοινότητας έχει χαρακτηρίσει τον ρόλο της βιταμίνης C σωτήριο !!! στην πρόληψη της δημιουργίας αθηρωματικών πλακών (Aguirre R, Pharmacol Ther. 2008 Jul).

Επιπλέον, επιστημονικές επιθεωρήσεις που έχουν εξετάσει το ρόλο της βιταμίνης C στον έλεγχο της υψηλής αρτηριακής πίεσης έδειξαν ότι η συμπληρωματική λήψη της (σε δόσεις περίπου 500 mg/μέρα) για μικρά σχετικά διαστήματα (8 εβδομάδες)  βοήθησαν τους εθελοντές που συμμετείχαν στις κλινικές δοκιμές να μειώσουν την πίεση τους (Συστολική Πίεση -3.84 mm Hg ,Διαστολική Πίεση -1.48 mm Hg ). Μάλιστα όταν εξετάστηκε η επίδραση της βιταμίνης C σε ήδη υπερτασικούς ασθενείς η ελάττωση της αρτηριακής πίεσης ήταν λίγο μεγαλύτερη (Συστολική Πίεση -4.85 mm Hg και Διαστολική Πίεση -1.67 mm Hg)  (Juraschek SP , Am J Clin Nutr. 2012 May)

Βιταμίνη C σαν Επικουρική Θεραπεία του Διαβήτη
Η βιταμίνη C έχει μελετηθεί και σαν επικουρική θεραπεία διαβητικών ασθενών που ήδη λάμβαναν φαρμακευτική αγωγή (μετφορμίνη) και τα αποτελέσματα ήταν πολλά υποσχόμενα. Εβδομήντα διαβητικοί τύπου 2 ασθενείς συμμετείχαν σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη με placebo μελέτη η οποία διήρκησε 12 εβδομάδες . Κατά την κλινική δοκιμή οι ασθενείς χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα λάμβανε μετφορμίνη και 500 mg βιταμίνης C δύο φορές τη μέρα , μια με το μεσημεριανό και μια με το  βραδινό γεύμα. Η δεύτερη ομάδα λάμβανε μετφορμίνη και χάπι μάρτυρα (placebo) επίσης 2 φορές τη μέρα με τα γεύματα .Μετά το τέλος της έρευνας προέκυψαν οι παρακάτω μετρήσεις

Μεταβολή Παραμέτρου από την έναρξη της μελέτης και 12 εβδομάδες μετά Group A (μετφορμίνη και βιταμίνη C) Group B (μετφορμίνη και placebo)
Γλυκόζη Νηστείας − 16 .45 ± 3 .80 − 5.42 ± 2.6
Μεταγευματικό Σάκχαρο − 15.54 ± 2 .42 − 6.93 ± 2.9
Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη − 0 .451 ± 0 .07 − 0.169 ± 0 .10
Ασκορβικό Οξύ πλάσματος     0 .19 ± 0 .01     0 .02 ± 0.01

 

Τα αποτελέσματα αυτά έκαναν τους ερευνητές να συμπεράνουν ότι η προσθήκη στη θεραπεία του διαβήτη, επικουρικά των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, συμπληρωματικής βιταμίνης C αποτελεί μια ασφαλή και πιθανά επιπλέον επωφελή όσον αφορά τα αποτελέσματα, πρακτική (Ganesh N. Dakhale ,Advances in Pharmacological Sciences Volume 2011)

Η βιταμίνη C στην Θεραπεία και Πρόληψη της παχυσαρκίας
Μεταξύ των πιθανών ευεργετικών αποτελεσμάτων του ασκορβικού οξέος σε μηχανισμούς που σχετίζονται με την παχυσαρκία και έχουν μελετηθεί τόσο των ζώα, σε κλινικές έρευνες σε ανθρώπους αλλά και σε in vitro μοντέλα, η βιταμίνη C μπορεί να δρα ως εξής

  • στη δημιουργία συνθηκών λιπόλυσης στα λιποκύτταρα
  • στην αποδέσμευση γλυκοκορτικοειδών ορμονών από τα επινεφρίδια
  • στη βελτίωση της υπεργλυκαιμίας σε παχύσαρκους και διαβητικούς ασθενείς
  • μείωση των φλεγμονών (GarciaDiaz DF,J Nutr Sci Vitaminol 2014)
Μοιραστείτε το!
About the Author : admin